Thursday, January 22, 2009

ΞΥΠΝΑ ΜΑΝΟΥΛΑ,

ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΞΥΠΝΑ! ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΜΑΝΟΥΛΑ, ΕΚΑΝΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΑΜΑ, ΑΛΛΑ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΞΥΠΝΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΞΥΠΝΑ ΤΩΡΑ!
ΚΟΙΤΑ ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΝΑ ΝΥΧΤΩΣΕΙ ΞΑΝΑ. ΞΥΠΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΠΕΙΝΑΩ ΜΑΜΑ, ΤΑ ΤΣΙΠΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ, ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΟ, ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΒΟΥΤΥΡΟ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΟ... ΕΛΑ ΜΑΜΑ, ΞΥΠΝΑ ΣΟΥ ΛΕΩ!

ΤΟ ΕΦΑΓΑ ΟΛΟ ΤΟ ΒΟΥΤΥΡΟ, ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ, ΤΩΡΑ ΜΑΣΑΩ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΤΟ ΡΥΖΙ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΟ... ΞΥΠΝΑ ΜΑΝΟΥΛΑ, ΠΕΙΝΑΩ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ...
ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΗΝ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ΑΚΟΜΑ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΞΥΠΝΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΝΥΧΤΩΣΕ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ!


ΕΝΑ 8ΧΡΟΝΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΕΜΕΙΝΕ 10 ΜΕΡΕΣ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ, ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ΑΛΕΥΡΙ, ΒΟΥΤΥΡΟ ΚΑΙ ΩΜΟ ΡΥΖΙ.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ, ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΡΙΝΑ, ΜΕΤΑΚΟΜΗΣΑΝ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΜΙΣΙΓΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ, ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΝΕΝΑΝ. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΙΧΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΛΑ ΔΙΔΑΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΤΟΥ, ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙ.
ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΤΡΗΤΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΖΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΡΟΦΙΜΑ, ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΟΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ "ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΡΑ" ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ Η ΜΑΜΑ ΟΤΑΝ ΤΗ ΡΩΤΟΥΣΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ.

ΠΗΓΗ

16 comments:

px said...

Τελικά, η φρίκη της πραγματικότητας είναι σε θέση συνέχεια να μας ξεπερνά και να μας εκπλήσσει.

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ said...

Ανατριχιαστικό!...

Daria Pavlovna said...

Αμάν ΑTHENA μου.... Αμάν... ΉΓμουν που ήμουν, απόγινα μ' αυτό.

Χ. Μόρφος said...

Σάπισε ο κόσμος...

incontinentia said...

όχι ρε φίλε...δε θέλει το μυαλό μου να το σκεφτεί.

Swell said...

Πότε θα ξυπνήσουμε εμείς, να φροντίσουμε να πάρει ο διάολος όλους αυτούς που φταίνε γι όλα αυτά;

Sally Finkenstein said...

Oχι ρε παιδιά, τι πράγματα είναι αυτά.
Μας φαίνονται απίστευτα, στην εποχή μας.
τι λέω...
το "στην εποχή μας" κάποτε σήμαινε, "σε μια τοσο καλή εποχή", τώρα τελικά, σημαίνει ακριβώς το αντίθετο.

ΔemΩΝ said...

ο τροπος που το παρουσιασες αθηνα... μπορω να ζηλεψω χωρις να κατηγορηθω για απανθρωπια και σκληροτητα;

ATHENA said...

ΑΔΕΛΦΕ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΕΝΑΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΟΥ ΝΑ ΖΗΛΕΥΕΙ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ.


Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΑ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΗΣΑΡΙΟ ΕΠΑΘΑ ΦΡΙΚΗ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΣΑΣ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΜΙΑ ΦΟΒΙΑ ΜΟΥ.

ΕΧΟΝΤΑΣ ΖΗΣΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΣ ΜΟΝΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΥ, ΑΚΟΥΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΓΝΩΣΤΟΥ ΜΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ ΠΟΥ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΞΥΠΝΗΣΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟ ΡΟΓΧΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΜΠΑΜ ΚΑΙ ΚΑΤΩ.

ΜΕ ΕΙΧΕ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΝΙΚΟΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΣΕ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΖΟΥΣΕ ΣΕ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ ΞΑΔΕΛΦΗ, ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΣΑ, ΕΙΧΑΝ ΟΛΟΙ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΖΟΥΣΑΝ Η ΜΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ Η ΑΛΛΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ...

ATHENA said...

ΤΟ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ, ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΟΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΧΤΥΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΗΣ ΜΑΛΑΞΕΙΣ ΟΠΩΣ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΥΡΙΖΕ, ΤΑ ΠΑΡΕΛΕΙΨΑ ...

Anonymous said...

Αθηνά, σπαρακτικό.
Μερικά πράγματα είναι ασύλληπτα. Σε περιπτώσεις όπως αυτή το θέμα είναι ότι είμαστε μόνοι μας, αυτό είναι το πιό κακό και τα παιδιά ακόμα πιό μόνα. Αλλά ως την πρακτική πλευρά: ένα πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς είναι να μάθει το παιδί τα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης, έστω ένα, π.χ. το 199, ή μπορεί να τα έχει δίπλα στο τηλέφωνο σε ένα χαρτάκι. Δεν θα είναι τουλάχιστον τελείως αβοήθητο στην αρχή. Όχι ότι καλύπτεται η συνέχεια που είναι και το χειρότερο. Μια αφιέρωση:
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%AD%CE%B1%CF%82
Οι αρχαίοι μύθοι μιλάνε συχνά για παιδιά που μεγαλώνουν πολύ γρήγορα μέσα σε απίστευτες δυσκολίες (π.χ. εκτός από τον Περσέα, η Άρτεμις και ο Απόλλωνας) και προστατεύουν και τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους. Θα μου πεις τα ξέρω αυτά ως Αθηνά, αλλά μιλάνε για τα παιδιά των θεών. Ε, δεν έχει σημασία, οι μύθοι όμως ήταν για τους θνητούς.)
Το παιδάκι σου είναι πολύ τυχερό με τέτοια μανούλα που έχει, να είστε πάντα καλά κι αγαπημένοι με πολύ κόσμο μέσα και τριγύρω.Ευχαριστώ.

TRIP said...

Καημένο παιδάκι...

Αν είναι δυνατόν. Τόσες χιλιάδες ιστορίες παιδικού τρόμου και δυστυχίας δίπλα μας κι εμείς να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Έφριξα.

βιολιστης στη στεγη said...

Ο απίστευτα αθώος, τρυφερός και απόλυτος πόνος της παιδικής ψυχής!
Τόσο απόλυτος και βαθύς που δεν αντέχει σε ανάλυση...
Πονάει πολύ...
Καλη σου μέρα Αθηνά.

stassa said...

Πώ, φρίκη ρε σύ... Μην ανησυχείς όμως κι εσύ. Το καλό με τις πολυκατοικίες, αυτό δεν είναι; Που ότι και να γινει το μαθαίνει πρώτα ο γείτονας...

Μαύρος Γάτος said...

(...)

(μούγκα)

Spark said...

:(