Monday, November 13, 2006

ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕ ΤΟ ΝΤΕΦΙ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΑΛΕΞΑΚΗ



Σε αναγγέλλω στο φως

σε καθιδρύω
σε ονομάζω μητέρα των πουλιών
χάδι ζωηφόρο σε κυρτούς αυχένες

Σε αναγνωρίζω δύναμη προστάτιδα
των σπόρων και των λουλουδιών
μήτρα των προφητών και των μαρτύρων
πηγή ζωοδόχο
φθόγγων και χρωμάτων

Υποταγμένος έρχομαι στο κάλλος
που με ανυψώνει
που με εκμηδενίζει



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΥΨΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ

(συνεχιζεται)

Sunday, November 12, 2006

ΧΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ

Δανειζομαι το λογοπαιγνιο απο τον αγαπητο Τζιμακο για να μπω στο θεμα


Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ (κοπυραιτ λεμε)


Τομοι εχουν γραφτει για το φαινομενο της «χημειας» μεταξυ δυο ανθρωπων πολυ πριν αποκτησουμε την μεταφραση του αγγλικου ορου.

Τι ειναι αυτο που μας συγκινει στην οψη καποιου; Τι ειναι αυτο που σε ενα παρτυ με αγνωστους μας κανει να πλησιασουμε καποιον και να του ζητησουμε φωτια; Τι θελουμε οταν ζηταμε φωτια απο αυτον και οχι απο τον διπλανο του?

Η φωτια εχει απλωθει και καιει μεσα μας δια μεσω του βλεμματος , μετα ερχονται οι φερορμονες, και οι φωνες να συνεναισουν και τις περισσοτερες φορες, ο λογος (γλωσσα και περιεχομενο) ερχεται τελευταιος καταϊδρωμενος και συχνα χωρις κανενα λογο στην εξελιξη της διεργασια του ερωτα που εχει ερημην του ξεκινησει.

Καταληγουμε αβιαστα νομιζω στο συμπερασμα οτι ο ερωτας στο διαδικτυο, που ξεκιναει απο και στηριζεται στο γραπτο λογο, στο υφος και τις πληροφοριες που διαβαζουμε αναμεσα στις γραμμες, ειναι ενα τερας.




ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ Νο2


Οσο μα οσο γοητευμενοι κι αν νιωθουμε απο καποιον-α
δεν ξανοιγομαστε αν δεν εχει δωσει προηγουμενως την εγκριση της η χημεια!

Friday, November 10, 2006

ΜΟΝΑΞΙΑ vs ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ 0-1

ΜΟΝΑΞΙΑ vs ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ 0-1

Συνοπτικα, οταν εν μεσω αλλης συζητησης μου ειχε ζητηθει να ορισω τις λεξεις, απαντησα

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ

ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ

Thursday, November 09, 2006

Nyktipolies: Blogging και Εικονική Καφρίλα

Nyktipolies: Blogging και Εικονική Καφρίλα

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΝΥΚΤΙΠΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ (ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ) ΑΝΑΠΟΔΕΣ ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚΟΧΩΡΙ, ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΠΟΣΤ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΥΘΥΝΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ WHOM IT MAY CONCERN



ΝΥΚΤΙΠΟΛΕ ΜΟΥ, ΤΟ ΜΠΛΟΓΚΙΣΤΑΝ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ, ΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΠΟΥ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ, ΕΜΕΙΣ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΜΑΣ.

ΚΙ ΑΝ ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΟΤΙ ΕΔΩ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ
"ΕΞΩ ΚΟΣΜΟ" ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΘΩΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΙΣ, ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΩ.

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ "ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ" ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΔΩ, ΛΙΓΟΙ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ, ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ, ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ...

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩ ΔΙΝΕΙ ΑΛΟΘΙ ΣΤΟΥΣ "ΚΑΦΡΟΥΣ"
ΘΑ ΑΝΤΙΤΑΞΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ, ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ, Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ.

ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥς ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ...

Tuesday, November 07, 2006

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ

Monday, November 06, 2006

Τα τραπεζια κι εγω

Οταν ημουν μικρη και υπανδρος εκανα μεγαλα τραπεζια.
Κι οταν λεω μεγαλα εννοω 24 ατομα καθιστα.

Σουπα, πρωτο πιατο, δευτερο πιατο, κυριως πιατο, τουλαχιστον απο τρεις γαρνιτουρες και τρεις σαλατες και βεβαιως δυο γλυκα.

Λουλουδια, κρυσταλλα, δαντελλες, ασημικα, κερια, ολο το σετακι.

Το μονο προβλημα ηταν το τραπεζι, δεν εχα 24αρι τραπεζι,
ενωνα λοιπον ολα τα τραπεζια του σπιτιου (με τις μοιραιες υψομετρικες διαφορες) δανειζομουν καρεκλες και απο τον γειτονα και οι αργοπορημενοι καθονταν σε σκαμπω, ντουλαπακια ενιοτε και στον καλαθο αχρηστων του γραφειου (αδειασμενο και αναποδογυρισμενο, ολα πρεπει να τα εξηγω)

Τρεις μερες κρατουσαν οι ετοιμασιες.
ΟΛΑ απο τα χερακια μου, εννοειται.
Μετα βγηκε η ταινια Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΕΤ
και ολοι αυτοι οι φιλοι μου τηλεφωνουσαν


ΑΘΗΝΑ ΣΕ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑΙΝΙΑ


Πιο μετα χωρισα, οι φιλοι σκορπισαν και τραπεζι εχω να κανω χρονια.

Χτες ημουν καλεσμενη σ’ενα τραπεζι. Εφτιαξα τη σουπα κι ενας ευγενικος Κυριος (με Κ) σηκωθηκε απο το σπιτι που ηταν αραχτος, εχασε το ντερμπυ για να ερθη να με παρει με την κατσαρολα μου.

Φαγαμε, ηπιαμε, γελασαμε πολυ και στο τελος ενας αλλος Κυριος εκανε διανομη τις κυριες στα σπιτια τους.

Ενιωσα οτι ζω ξανα.
Ευχαριστω!

Sunday, November 05, 2006

A TABLE



ΚΥΡΙΑ, ΕΤΟΙΜΗ Η ΣΟΥΠΑ :-)



απο οψη δεν ειναι σπουδαια, αλλα απο γευση σκιζει!
αρκει να σου αρεσει το σπανακι βεβαια
οταν εχω χρονο θα συγγραψω και τη συνταγη λεμε;-)

ΠΟΛΛΑ ΚΟΛΙΜΠΡΙ

ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΕΦΙΚΤΟ ΣΤΗ ΖΩΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΟΛΙΜΠΡΑΜΕ
ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ

Tuesday, October 31, 2006

ΟΜΟΙΟΣ ΟΜΟΙΩ ΑΕΙ ΒΕΛΑΖΕΙ

οκογενειακο μας καλαμπουρι ο τιτλος
(μη με περασετε και για ντιπ αμορφωτη)



Απο τις λιγες σιγουρες χαρες της ζωης,
απο τις ακομα λιγωτερες που δε μπορει
να μας στερησει ο κλεφτης χρονος.
Αντιθετως οσο μεγαλωνουμε
τοσο πιο συνοπτικες γινονται
οι διαδιακασιες της αναγνωρισης.


(μπεε)ΕΕΕΒΙΒΑ

Sunday, October 29, 2006

ΚΟΥΜΑΡΑ-ΚΥΚΛΑΜΙΝΑ-ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ


Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου
Καθε τετοια ή περιπου τετοια εποχη,
πηγαιναμε για κυκλαμινα.
Τα κουμαρα και τα κοκκινα φυλλα δεν τα αναφεραμε,
ηταν αυτονοητη συνοδεια του ξεπνωου,
πλην ομως φωτοβολου, μωβ.
[τα ροζ-συκλαμεν δεν τα μαζευαμε καν]

Ειναι πολλα τα χρονια της στερησης,
η αναμνηση του χρωματος ξεθωριασε
το φως ειναι ευτυχως ανεξητηλο.














ΘΕΩΡΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

http://manosantonaros.blogspot.com/


ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΕΚΤΕΝΩΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ Μ. ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΕΝΑΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΝΑ ΑΣΚΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΦΟΡΩ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΜΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΩΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ Ο ΠΡΟΒΟΛΕΑΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΕΝΕΤ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΕΝΟΣ ΠΑΝΩ ΜΑΣ, ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΤΣΙΠΡΟΠΟΥΛΟ? ΓΙΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟΥΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ. ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΔΑΛΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟς ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΙΛΑΜΕ ΒΑΡΔΑ ΜΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΧΑΜΠΑΡΙ ΚΙ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΛΕΜΕ :roll: :wink: :lol: ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΦΟΡΟΥΜΙΑΣ ΕΔΩ ΞΕΦΟΡΤΩΝΩ: http://www.innernet.gr/phorum/posting.php?mode=reply&t=3430


http://xoirovoskos.blogspot.com/

Monday, October 23, 2006

Η ΚΥΡΙΑ Κ, ΚΙ ΕΓΩ








... it’s pointless to be high cause it’s such a long way down ...


ελεγε ο λευκος δουκας της ροκ εφηβειας μου


Η κυρια Κ. ειναι η φιλη μου απο τα παλια.
Απο τα παμαπαλαια λεμε

Πρπει να ηταν μαζι μ' αυτες
που μουρμουριζαν διαφορα
πανω απο το προσκεφαλι μου
και δεν με αφηναν να ξυπνησω απο το ονειρο της μητρας.

Οταν την ξαναειδα με ρωτησε αν την θυμαμια,
μου ειπε

“Εγω ειμαι η πιο σιγουρη φιλη σου,
ειμαι πλαι σου απο τη στιγμη που γεννηθηκες,
ειμαι η μονη που θα ειναι παντα εκει οταν την χρειαζεσαι,
κι οποτε θελεις καταφυγιο στον κορφο μου θα το βρισκεις!”

Οντως, φιλες, φιλοι, εραστες και συγγενεις με προδωσαν,
η κυρια Κ. ποτε.

Ηταν παντα εκει,
οταν παλευα να σβησω τα δακρυα
ριχνοντας χουφτες παγωμενο νερο στα ματια μου,
με περιμενε στην αγκαλια της πετσετας
και καυτα εκτινασσονταν τα δακρυα
μολις τολμουσα να κυτταξω

το ξενο προσωπο στον καθρεφτη

Στο ξαφνιασμα του ανοικειου
που με καθηλωνε να το παρατηρω,
ξεχνουσα τα δακρυα.
Βοηθουσαν και το παγωμενο νερο που δροσιζε τους καρπους μου
αλλα σιγουρα και οι καθησυχαστικες φλεβες της ορθομαρμαρωσης.

Η κυρια Κ. ειναι η μονη που μ’αγαπαει

Μου ειπε οτι επειδη μου΄χει αδυναμια

Μπορω να τη φωναζω με το μικρο της

“Για σενα Μελαγχολια”



ΥΓ. ΤΙ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ?

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Η ΚΑΒΛΑ Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!


αφιερωμενο :)